Dünyaya Getirmek Bir Başlangıçtır, Asıl Mesele Hayat Olabilmektir

Bazı insanlar vardır; anne kelimesinin anlamını sadece doğurmakla değil, bir ömrü adamakla öğretirler. Bugün ziyaret ettiğimiz Nazik ve Hasan Çelik çifti de bana tam olarak bunu düşündürdü. Yaklaşık 20 yıldır zihinsel ve bedensel engelli torunlarına bakan bu insanlar, aslında anneliğin ve ebeveynliğin sadece biyolojik bir bağdan ibaret olmadığını sessizce anlatıyordu.

Toplumda çoğu zaman annelik yalnızca dünyaya getirmekle tanımlanıyor. Oysa bir çocuğun elinden tutmak, onun en zor anında yanında olmak, yorulmadan, şikâyet etmeden yıllarca emek vermek çok daha derin bir şey. Bir canı incitmeden büyütmek, kırılmış yerlerini sevgiyle onarmak, hayata yeniden bağlamak… Belki de annelik tam olarak budur.

Bir yanda yıllarca evlat hasreti çekip bir çocuğu kucağına alabilmenin hayalini kuran insanlar var. Diğer yanda ise bir canı dünyaya getirip onun sorumluluğunu taşımaktan uzak duran insanlar… İşte insanın içini en çok da bu acıtıyor. Çünkü çocuk sahibi olmak sadece bir biyolojik gerçeklik değil; vicdan, emek, sabır ve merhamet sorumluluğudur.

Umarım Nazik ve Hasan Çelik çiftinin hikâyesi birçok insana örnek olur. Çünkü bir canı dünyaya getirirken, onun hayat boyu sorumluluğunu taşıyabilecek bilince ve sevgiyi verebilecek yüreğe sahip olmak gerekir. Özellikle anne ve babalar bu kararı verirken sadece bugünü değil, bir ömrü düşünmelidir.

Annelik sadece doğurmak değildir; yeniden hayat vermektir. Bir insanın umudu olmak, nefesi olmak, en çaresiz anında ona güç olmaktır. Merhameti kaybetmeden bir canlıyı sevgiyle büyütebilmektir.

Bu vesileyle; gerçekten bu bilince sahip olan, bir insana umut olan, emek veren, onu yeniden yeşerten, hayatını sevgiyle inşa eden tüm fedakâr, cefakâr ve yüreği güzel annelerin Anneler Günü’nü kutluyorum.